Tony Gilroy: Εννέα συνθέτες για τη μουσική του «Behemoth!»
Η μουσική στο «Behemoth!» δεν προέρχεται από έναν και μόνο συνθέτη. Ο Tony Gilroy συγκέντρωσε εννέα δημιουργούς σε ένα σχήμα που ονομάζεται Behemoth Collective, ώστε οι διαφορετικές ταινίες που εμφανίζονται μέσα στην ιστορία να αποκτήσουν τη δική τους ηχητική ταυτότητα.
Στην ταινία, ο Pedro Pascal υποδύεται τον Alex, έναν τσελίστα που επιστρέφει στο Los Angeles ύστερα από χρόνια περιοδειών. Οι εμφανίσεις του ως μουσικού, αλλά και οι δουλειές του σε κινηματογραφικές παραγωγές, λειτουργούν ως αφορμές για αναδρομές που φωτίζουν την απομάκρυνσή του από το Hollywood και την επιστροφή του. Η μουσική, λοιπόν, αποτελεί μέρος της αφήγησης και όχι απλώς συνοδευτικό στοιχείο.
Ο Gilroy είχε στο μυαλό του την ιδέα για χρόνια, εμπνευσμένος από την εμπειρία του στο John Williams Scoring Stage και από τη μαγεία της ηχογράφησης κινηματογραφικής μουσικής. Για κάθε φανταστική παραγωγή της ιστορίας έφτιαξε ξεχωριστό υπόβαθρο και ενημέρωσε τους συνθέτες για την πλοκή της. Έτσι, όπως εξήγησε, μπορούσε να προσεγγίσει τις μουσικές σαν να επέλεγε ηθοποιούς για διαφορετικούς ρόλους.
Διαφορετικοί κόσμοι, διαφορετικοί ήχοι
Ο Michael Abels έγραψε για τις σκηνές όπου ο Alex εξασκείται στο τσέλο. Σε μία από αυτές, η πρόβα μετατρέπεται σε ανάμνηση του παιδιού-θαύματος που ερμηνεύει το Πρελούδιο για τσέλο αρ. 1 του Bach στο «The Tonight Show with Johnny Carson». Η Emily Bear, από την άλλη, συνέθεσε το ερωτικό θέμα της φανταστικής ταινίας «Season of Glass», αντλώντας έμπνευση από γαλλικά και ιταλικά κινηματογραφικά σκορ της δεκαετίας του ’60. Έγραψε επίσης ένα βαλς για σκηνή χορού.
Ο Lukas Frank υπογράφει το τραγούδι «Your God Is Sleeping» και τη «Serian Suite», ένα μουσικό θέμα που επανέρχεται στην ταινία. Για τη δεύτερη χρησιμοποίησε, μεταξύ άλλων, προετοιμασμένο πιάνο και χαμηλούς, παρατεταμένους ήχους. Ο Michael Giacchino ανέλαβε τη μουσική για το καρτούν «Happy & Slappy», με ορχηστρική γραφή που παραπέμπει σε κινούμενα σχέδια της δεκαετίας του ’60.
Στο «Spies Don’t Run», ο Henry Jackman κινήθηκε σε ύφος κατασκοπικής περιπέτειας, συνδυάζοντας ορχήστρα, φωνητικά και έντονα κρουστά. Η Nami Melumad έγραψε για το «Tolerance Hill», χρησιμοποιώντας άρπα για να μεταφέρει νοσταλγία και θλίψη. Ο James Newton Howard δημιούργησε το συναισθηματικό φινάλε, ξεκινώντας από ένα σόλο πιάνο και αναπτύσσοντας παραλλαγές με τσέλο και ορχήστρα.
Οι Brandon Roberts και Alan Silvestri συμπληρώνουν το σύνολο με δύο ακόμη διαφορετικές προσεγγίσεις: ο πρώτος έγραψε ένα jazz θέμα για την υποτιθέμενη τηλεοπτική σειρά «Look Away Jones», ενώ ο Silvestri έντυσε τη σκηνή ηχογράφησης του «Open World» με τη μεγαλοπρέπεια μιας περιπέτειας υψηλού ρίσκου. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολυφωνικό μουσικό σύνολο που αλλάζει ύφος ανάλογα με τον κινηματογραφικό κόσμο που ξεδιπλώνεται στην οθόνη. Το «Behemoth!» παρουσιάστηκε στο New York Film Festival και έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις αίθουσες στις 4 Δεκεμβρίου.
Πηγή: Variety
Το κείμενο συντάχθηκε από τη συντακτική ομάδα του ubroadcast.gr με τη βοήθεια εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης, με βάση τα δημοσιεύματα που αναφέρονται στις πηγές. Πώς γράφουμε.
