Geese: Αυτοσχεδιασμοί και ένταση στη συναυλία της Φιλαδέλφειας
Οι Geese ανέβηκαν στη σκηνή του Fillmore Philadelphia για την πρώτη από δύο συναυλίες τους στον χώρο, στις 7 Νοεμβρίου, με ένα σετ 80 λεπτών που στηρίχθηκε στην ένταση, τις απρόβλεπτες μουσικές διαδρομές και τη στενή επικοινωνία των πέντε μουσικών. Η εμφάνιση, στο πλαίσιο της περιοδείας «Getting Killed Again Tour», έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο υλικό του άλμπουμ «Getting Killed», χωρίς να περιοριστεί σε πιστές αναπαραγωγές των ηχογραφήσεων.
Το συγκρότημα άνοιξε με το «Long Island City Here I Come». Ο Cameron Winter έπαιζε πιάνο στη μία πλευρά της σκηνής, ενώ ο γρήγορος ρυθμός του κομματιού έβαλε από νωρίς το κοινό σε κίνηση. Η επιλογή λειτούργησε και ως σαφής υπενθύμιση ότι η ζωντανή παρουσία των Geese έχει διαφορετικό χαρακτήρα από τις σόλο εμφανίσεις του Winter, αλλά και από την εικόνα που μπορεί να έχει σχηματίσει κανείς μέσα από τα δημοφιλή τραγούδια τους, όπως τα «Au Pays du Cocaine» και «Taxes».
Στην κριτική της, η Variety ξεχωρίζει τον τρόπο με τον οποίο η κιθαρίστρια Emily Green διαμορφώνει τις πιο πειραματικές στιγμές της μπάντας. Με χρήση πεταλιών και συνεχείς αλλαγές στην κιθάρα, άνοιγε χώρο για μεγάλες αυτοσχεδιαστικές ενότητες, πριν το συγκρότημα επιστρέψει σε πιο κοφτά, δυνατά riff. Ο ντράμερ Max Bassin κινούνταν με ένταση σε όλο το σετ, κρατώντας παράλληλα σταθερό τον ρυθμό, ενώ το μπάσο του Dominic DiGesu πρόσφερε συμπαγή βάση. Στη σύνθεση της περιοδείας συμμετέχει και ο Sam Revaz στα πλήκτρα.
Η φωνή του Winter και οι δυναμικές εναλλαγές
Ο Winter παρέμεινε το επίκεντρο της βραδιάς, αλλά η απόδοσή του δεν περιορίστηκε στα πιο εκρηκτικά σημεία. Στα «2122» και «Cowboy Nudes» πειραματίστηκε με την ερμηνεία και τη διατύπωση των στίχων, ενώ στο πιο αργό «Half Real» πέρασε από τη χαρακτηριστική τραχιά χροιά του σε ένα πιο λεπτό falsetto. Αυτή η αντίθεση ανέδειξε μια διαφορετική πλευρά της φωνητικής του παρουσίας μέσα στο σύνολο.
Το φινάλε ήρθε με το «Trinidad», το εναρκτήριο κομμάτι του «Getting Killed». Η σύνθεσή του βασίζεται στην εναλλαγή ήρεμων και θορυβωδών περασμάτων, μια δυναμική που μεταφέρθηκε και στη σκηνή, όπου το τραγούδι παρατάθηκε με μια bluesy εκδοχή. Στο κοινό σχηματίστηκε κύκλος χορού, καθώς η μπάντα καθυστέρησε την κορύφωση πριν απελευθερώσει όλη την ένταση του ρεφρέν.
Παρότι οι Geese περιοδεύουν με το άλμπουμ για περισσότερο από έναν χρόνο, η εμφάνιση έδειξε, σύμφωνα με την κριτική, ότι εξακολουθούν να βρίσκουν νέες λεπτομέρειες στο υλικό τους. Για όσους παρακολουθούν τον σύγχρονο rock ήχο, η συναυλία ανέδειξε κυρίως την ικανότητά τους να συνδυάζουν δομημένα τραγούδια με τολμηρούς αυτοσχεδιασμούς.
Πηγή: Variety
Το κείμενο συντάχθηκε από τη συντακτική ομάδα του ubroadcast.gr με τη βοήθεια εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης, με βάση τα δημοσιεύματα που αναφέρονται στις πηγές. Πώς γράφουμε.
