Κέρκυρα

Στο βόρειο άκρο των Ιονίων, εκεί όπου το Ιόνιο συναντά την Αδριατική, η Κέρκυρα ξεδιπλώνεται σαν νησί με πολλές όψεις. Ο βορράς είναι πιο ορεινός, με κορυφή τον Παντοκράτορα, ενώ προς τον νότο το τοπίο χαμηλώνει και οι ακτές γίνονται συχνά αμμώδεις. Όρμοι, ακρωτήρια, μικρά ποτάμια και η λίμνη Κορισσίων συμπληρώνουν ένα ανάγλυφο πολύ πιο ποικίλο από την εικόνα ενός καλοκαιρινού νησιού.

Η πόλη της Κέρκυρας κρατά έντονα τα ίχνη της ιστορίας της. Τα δύο φρούρια δεσπόζουν στις κορυφές της χερσονήσου και συνδέονται με το παλιό όνομα «Κορυφώ». Στενά δρομάκια, οχυρώσεις και η πλατεία Σπιανάδα θυμίζουν τη μακρά βενετική παρουσία, ενώ η παλιά πόλη είναι ενταγμένη στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η ιστορία, όμως, δεν περιορίζεται στην πρωτεύουσα: από την αρχαία παράδοση των Φαιάκων ως τα χωριά και τα κάστρα, το νησί κουβαλά διαδοχικά στρώματα μνήμης.

Για μια διαφορετική Κέρκυρα, ανηφόρισε προς την Παλιά Περίθεια, κάτω από τον Παντοκράτορα, ή αναζήτησε τις πηγές και τους καταρράκτες στις Νύμφες. Στον βορειοανατολικό γιαλό, το Καλάμι συνδέεται με τα χρόνια που έζησαν εκεί ο συγγραφέας Λόρενς Ντάρελ και η σύζυγός του. Κι όταν αλλάζει η εποχή, αλλάζει και ο ρυθμός: την άνοιξη ξεχωρίζει η βλάστηση, ενώ το φθινόπωρο το νησί μπαίνει στην περίοδο του τρύγου και μοσχοβολά σταφύλι.