Ύδρα

Στην Ύδρα, η πρώτη εικόνα είναι το λιμάνι: μια βαθιά αγκαλιά της θάλασσας, με ασβεστωμένα σπίτια που ανηφορίζουν στις πλαγιές και παλιά κανόνια να θυμίζουν τη ναυτική της δύναμη. Η πόλη απλώνεται σε δύο βραχώδεις λόφους και διατηρεί κεραμοσκεπές, μπλε πόρτες και παράθυρα, αναπαλαιωμένα αρχοντικά και στενά που απομακρύνονται από τη ζωντάνια της προκυμαίας. Εδώ δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες: οι διαδρομές γίνονται με τα πόδια, με γαϊδουράκια ή με θαλάσσια ταξί.

Η θάλασσα έδωσε στην Ύδρα τον πλούτο και το ιστορικό της βάρος. Πριν από την Επανάσταση του 1821 είχε εξελιχθεί σε ισχυρό ναυτικό κέντρο, ενώ στον Αγώνα διέθεσε στόλο 186 πλοίων. Ανάμεσα στις μορφές που συνδέονται με το νησί ξεχωρίζει ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης. Η σημερινή εικόνα κρατά ζωντανή αυτή την κληρονομιά: στο λιμάνι συνυπάρχουν η μνήμη των ναυτικών αγώνων, τα μουσεία και η Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού, ενώ τα Μιαούλεια τιμούν κάθε χρόνο τους ναυμάχους.

Η Ύδρα έχει και μια ήσυχη, καλλιτεχνική πλευρά. Η Σχολή Καλών Τεχνών λειτουργεί στο νησί από το 1936, σε αρχοντικό του λιμανιού, ενώ ζωγράφοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό έχουν εμπνευστεί από το τοπίο του. Για μια διαφορετική βόλτα, ακολούθησε την παραλιακή διαδρομή προς το Καμίνι: λίγα λεπτά μακριά από το κέντρο, οι πιο ήσυχες γωνιές και οι βραχώδεις ακτές αλλάζουν τον ρυθμό. Κι όταν πέσει το βράδυ, η πόλη συχνά γαληνεύει καθώς οι ημερήσιοι επισκέπτες φεύγουν.