Ζάκυνθος

Η Ζάκυνθος, ένα από τα Ιόνια νησιά, αλλάζει πρόσωπο από ακτή σε ακτή. Στα δυτικά και στα βόρεια, οι ορεινοί όγκοι συναντούν απότομα τη θάλασσα, σχηματίζοντας γκρεμούς, σπηλιές και μικρούς κολπίσκους. Στα ανατολικά απλώνονται αμμώδεις παραλίες, ενώ στον νότο ο κόλπος του Λαγανά αγκαλιάζει νησίδες και ακτές που αποτελούν τόπο ωοτοκίας της χελώνας Caretta caretta.

Το νησί έχει και μια ιστορία που ακούγεται στα ονόματά του. Ο Όμηρος το αποκαλούσε «Υλήεσσα», δηλαδή δασώδη, ενώ η παράδοση συνδέει την ονομασία Ζάκυνθος με τον Ζάκυνθο, γιο του Δάρδανου. Αργότερα, οι Βενετοί το αποκάλεσαν Il fiore del Levante —«το άνθος της Ανατολής»— και άφησαν ένα αποτύπωμα που παραμένει ορατό στην ιστορία του τόπου.

Η πόλη της Ζακύνθου ξαναχτίστηκε μετά τους σεισμούς του 1953, με την εικόνα της να θυμίζει ακόμη την πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία. Για μια διαφορετική όψη του νησιού, οι μήνες από τον Μάρτιο έως τον Μάιο φέρνουν ανθισμένους λόφους και την πασχαλινή παρέλαση, ενώ οι λευκοί βράχοι προς το Κερί ξεχωρίζουν πάνω από τα καθαρά νερά. Από τη φύση ως τα ίχνη των περασμένων αιώνων, η Ζάκυνθος προσκαλεί σε εξερεύνηση χωρίς βιασύνη.