Λέσβος

Στο βορειοανατολικό Αιγαίο, κοντά στις μικρασιατικές ακτές, η Λέσβος απλώνεται σαν ένα μικρό σύμπαν αντιθέσεων. Στα ανατολικά και στο κέντρο κυριαρχούν ελαιώνες και πευκοδάση· στη δυτική πλευρά το τοπίο γίνεται πιο βραχώδες και λιτό. Δύο βαθιοί κόλποι, της Καλλονής και της Γέρας, εισχωρούν στη στεριά και δίνουν στο νησί το ξεχωριστό του σχήμα.

Η διαδρομή από τη Μυτιλήνη, χτισμένη σε επτά λόφους, προς τα χωριά αποκαλύπτει διαφορετικές όψεις του τόπου: αρχοντικά και κάστρα, παραδοσιακή αρχιτεκτονική, ορεινές πλαγιές και παραθαλάσσιους οικισμούς. Στην Αγιάσο και στον Μανταμάδο η κεραμική είναι ζωντανή τέχνη, ενώ η ξυλογλυπτική έχει επίσης ισχυρή παρουσία. Στη Μήθυμνα, το σημερινό Μόλυβο, το μεσαιωνικό κάστρο και τα διατηρημένα σπίτια συνθέτουν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τοπία του νησιού.

Στα δυτικά, ανάμεσα στο Σίγρι και την Ερεσό, το Απολιθωμένο Δάσος φανερώνει μια πολύ παλαιότερη ιστορία: κορμοί και άλλα φυτικά αποτυπώματα διατηρήθηκαν όταν ηφαιστειακά υλικά σκέπασαν την περιοχή. Το νησί εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO το 2012. Στην άλλη πλευρά της κληρονομιάς του βρίσκονται η Σαπφώ, γεννημένη στην Ερεσό, και ο λυρικός ποιητής Αλκαίος από τη Μυτιλήνη.

Η γεύση έχει κι αυτή τον δικό της τόπο: η παπαλίνα, η σαρδέλα του κόλπου της Καλλονής, το ελαιόλαδο και τα τυροκομικά προϊόντα ξεχωρίζουν, ενώ το ούζο συνδέεται στενά με τη λεσβιακή ποτοποιία. Στη Λέσβο αξίζει να αφήσεις χώρο για τις εναλλαγές: από την παράδοση ενός χωριού ως την ανοιχτή θέα ενός κόλπου, κι από ένα απολίθωμα σε μια ιστορία που συνεχίζει να εμπνέει.